Proofility || Proofform Community » User Blogs
User Blogs
Results 1 - 10 of 4810
 |
User Blogs/Science & Technology
Unlike infectious diseases and news, behavior change spreads faster through online networks that have many close connections instead of many distant ties. Redundancy is key, as people are more likely to engage in a behavior if they see many others doing it.
“There has been a lot of theory about the difference between information and behavior spreading,” said economic sociologist Damon Centola of the Massachusetts Institute of Technology, author of the study published Sept. 3 in Science. “We’ve assumed that they are the same, but you can imagine that behavior is not really like that, that you need to be convinced.”
The research has important implications for people designing online communities intended to change or maintain a behavior, like weight watchers or online health communities, Centola said.
To do the experiment, he created an internet-based health community and invited people already participating in other online health forums to join. Over 1,500 people signed up to participate, and they were placed anonymously in one of two different kinds of networks: a random network with many distant ties (above left), or a clustered network with many overlapping connections (above right).
Users in both networks had the same number of assigned “health buddies.” They couldn’t contact their buddies directly, but they could see how their buddies rated content on the site, and could receive e-mails informing them of their buddies activities. Centola said he deliberately didn’t pay the volunteers, so they would participate out of legitimate interest in the site’s content.
In six different trials over a period a few weeks, Centola seeded the site with information about an online health forum and tracked people as they signed up and participated.
In the clustered network, 54 percent of the people signed up for the forum, compared to 38 percent in the random network, and almost four times as fast. Not surprisingly, Centola also found the more friends people had that also signed up, the more likely they were to return to the forum to participate.
“I feel that the greatest contribution of this study has to do with the very unusual social experiment that it relies on,” said economist Tomas Barrios of Stanford University, who wasn’t involved in the study. “Usually experimental data for social experiments comes from hard-to-swallow lab settings, or if not, very low tension, low risk social situations that can be ethically intervened by experimenters.”
Barrios also said many researchers have made mathematical models to understand the spread of behavior, but that the models have have little application in predicting what will actually happen in the real world.
These studies cannot be done yet using data from Facebook or Twitter, Centola says, because the network is constantly changing and too gigantic to download all at once.
Image: Damon Centola
|
 |
User Blogs/Science & Technology
1976: Viking 2, the second mission to Mars, lands on the planet and begins transmitting pictures and soil analyses.
The Viking mission went to Mars to look for signs of life, to study the soil and atmosphere, and to take pictures. There were two launches of paired orbiters and landers, aboard Titan-Centaur rockets. Each orbiter took pictures of candidate landing sites before the final landing sequence began.
The Viking landers arrived on Mars within six weeks of one another in 1976.
Viking 2’s landing was more dramatic than NASA might have hoped: As the lander separated and began to descend, the orbiter’s stabilization system went awry, blacking out for almost an hour. The craft rolled in a way that its main antenna no longer pointed to Earth.
The landing was 31 seconds later than planned, but there were no untoward effects from the brief communications problem. Viking 2 landed at 6:38 p.m. EDT on Utopia Planitia, the largest impact crater on Mars. The site was chosen in part because satellite images suggested the presence of more moisture there than at Viking 1’s landing site.
The Viking landers were approximately 10 feet across and 7 feet tall, weighing roughly 1,270 pounds unfueled. In addition to the lander body, which was the platform for scientific experiments, the lander consisted of a bioshield, an aeroshell, a base cover and parachute system, and lander subsystems for communications, power subsystems, descent engines, etc.
The descent engines were designed to disperse exhaust as widely as possible, to disturb the landing site as minimally as possible. In the case of Viking 2, however, a radar miscalculation caused the engines to fire briefly just before landing, cracking the surface.
According to NASA, the onboard computer “had instructions stored in its memory that could control the lander’s first 22 days on Mars without any contact from Earth.” This was accomplished with “two general-purpose computer channels with plated-wire memories (.pdf), each with an 18,000-word storage capacity. One channel would be operational, while the the other was in reserve.”
Viking 2 performed a whole raft of experiments: physical properties of the soil, atmospheric structure, biology, gas chromatography and mass spectroscopy, meteorology, seismology, radio science (location of the lander and also information about Mars’ motion), neutron mass spectroscopy, X-ray fluorescence spectroscopy and ionospheric properties. The Viking mission was able to map nearly all of Mars’ surface, and to understand the planet’s seasonal changes with new precision.
While early soil analyses from Viking 1 seemed to indicate either new chemical processes or new forms of life, these findings were ultimately not confirmed. Moreover, neither Viking lander found any significant amounts of water or ice.
However, this does not diminish the scientific legacy of the Viking mission. A detailed and precise accounting of the Martian soil, an iron-rich clay, was achieved, as well as significant information about Martian wind and climate.
The presence of nitrogen in the atmosphere was also documented. Viking 2’s seismometer may even have recorded a Mars-quake, and both landers observed dust storms — local and global.
For most people, the legacy of the Viking landers is in its pictures — the first surface photos of another planet. For example, here is the first color image of Utopia Planitia.
And here’s Utopia Planitia covered in a thin layer of frost.
(You can browse the entire archive of Viking 2’s lander pictures.)
The Viking spacecraft were rated for 90 days of performance, but both massively outperformed that expectation. Viking 2’s orbiter sprang a leak and was then shut down July 25, 1978, after more than 700 orbits. The lander’s batteries died April 11, 1980. (Viking 1’s lander worked until Nov. 13, 1982.) The Viking 2 lander is still visible on the surface of Mars — a souvenir of a program that NASA says cost approximately $1 billion.
There were disappointments, of course. Images from Viking 1 had given apopheniacs everywhere reason to believe that remnants of a lost Martian civilization might be found, but no luck.
Recent analyses of crater impacts have shown that if Viking 2 had dug its trench just 3 or 4 inches deeper, it would have discovered ice deposits, confirming the existence of large amounts of water on the planet decades earlier than would ultimately be the case. Some Viking scientists, such as Patricia Straat, have observed that the discovery of ice might well have validated test results consistent with the presence of life, although the weight of the evidence showed sterile soil.
VIking 2 has a special place in the hearts of Star Trek: The Next Generation fans, as its landing site is memorialized in the show as the Utopia Planitia Fleet Yards, a major Federation construction works. There’s also a colony at the landing site.
Source: Various
Photos: NASA
|
 |
User Blogs/Science & Technology
1969: Six weeks after landing men on the moon, Americans take another giant leap for mankind with the nation’s first cash-spewing, automated teller machine.
The machine, called the Docuteller, was installed in a wall of the Chemical Bank in Rockville Centre, New York. It marked the first time reusable, magnetically coded cards were used to withdraw cash.
A bank advertisement announcing the event touted, “On Sept. 2, our bank will open at 9:00 and never close again!”
Don Wetzel, an executive at Docutel, a Dallas company that developed automated baggage-handling equipment, is generally credited as coming up with the idea for the modern ATM while standing in a bank line. Previous automated bank machines had allowed customers to make deposits, pay bills or obtain automated cash — after purchasing a one-time voucher or card from a teller. The new device was the first in the United States to dispense cash using a mag-stripe card that didn’t require teller intervention.
For the time being, tellers had no need to fear for their jobs. At about $30,000 each ($178,000 in today’s buying power), the machines cost more than a teller’s annual salary.
And they could only dispense cash, not receive deposits or transfer money between accounts. Those features came with the 1971 version, called the Total Teller.
The ATM freed customers from the tyranny of banker’s hours, giving them access to dough 24/7 and even, much later, performing the function of currency converters — allowing Americans traveling abroad to obtain cash in local currencies.
Of course, the machines were good for banks, too, eventually letting them cut costs, reduce teller lines and, of course, charge outrageous user fees.
There were issues, though. Because the machines were offline there was no way to check a customer’s balance to see if there was enough money to cover a withdrawal.
“Not only was it a technical problem to overcome, it was a problem in the minds of the banker to issue a card to somebody and not know whether he had the money in his account or not,” Wetzel said in a 1995 interview.
To overcome that barrier, there was a $150 daily limit for ATM withdrawals. Other obstacles included finding a manufacturer to put mag stripes on the back of the bank cards, and printing receipts that could be read by machine.
Then there were problems with resistance from banks, who worried that customers would reject the machines, or that reducing face-to-face interaction with customers would lose opportunities to sell customers other bank services.
Customers embraced the new machines, however, which opened the way for other manufacturers to get in the game.
Diebold was one of the first companies to see the gold in the emerging ATM market. A maker of safes and vaults until then, the company decided to branch out in 1974 with the first installation of its TABS 500 ATM. By 1995, Diebold was producing more than half of all ATMs in the United States.
Today there are ATMs everywhere, including one at the McMurdo research station on Antarctica –- but no sign of one, just yet, on the moon. And today’s ATMs go far beyond teller duty. Some even sell lottery tickets and postage stamps.
But along with the ubiquity of the machines came security issues.
The first ATMs were offline mechanical machines. Within a decade, with the rise of PCs, they became electronic devices. By the 1990s, ATMs were being connected to backend networks by modem, and their dominant operating system was Microsoft Windows. This, of course, opened a whole new wave of vulnerabilities.
Since then, hackers and scammers have kept banks on their toes devising ever-more-sophisticated ways to steal cash through ATMs. Skimmers, until recently, were the dominant mode. The devices consist of components slipped over legitimate card readers that surreptitiously record data from the mag strip of cards as customers insert them. A tiny camera captures the customer’s PIN as it’s entered on the keypad.
There have also been a spate of attacks using a default passcode that the maker of one ATM brand inexplicably printed in an operator’s manual easily found online.
Recently, however, hackers have found new ways to strip ATMs of their cash by installing malware on the machines. Last year, malicious software was discovered on 20 bank ATMs in Russia and Ukraine. The program was designed to attack ATMs made by Diebold and NCR that run Microsoft Windows XP software.
The attack requires someone to physically load the malware on to the machine — with a USB stick or cable, for example. Once this is done, attackers can insert a control card into the machine’s card reader to trigger the malware and give them control of the machine through a custom interface and the ATM’s keypad.
A thief could instruct the machine to eject whatever cash was inside the machine. A fully loaded bank ATM can hold up to $600,000. The malware also captures account numbers and PINs from the machine’s transaction application and then delivers them to the thief on a receipt printed from the machine in an encrypted format, or uploaded to a storage device inserted in the card reader.
This year at the Black Hat security conference in Las Vegas, researcher Barnaby Jack took the hack one step further by discovering a way to “jackpot” ATMs by installing malware remotely over modem on one brand of ATM, using a vulnerability he found in the system.
Source: Various
Photo: An unidentified girl puts her computer punch card into the slot of an ATM money machine, outside a bank in central London in 1968. Associated Press
|
 |
User Blogs/MyBlog
На Марс некогаш имало живот
Две вселенски летала пронајдоа докази дека површината на Марс во минатото бела прекриена со огромни количества вода, што значи дека некогаш на оваа планета имало и услови за живот.
Двете летала во светлиот дел на Марс откриле течни силикатни минерали, што според научниците претставува несоборлив доказ дека на тоа место некогаш имало вода.
Рамнините на северната полутопка на Марс се прекриени со лава и седименти високи и по неколку километри, што попречува да се испита што има под нив.
Првично, леталото „ЕСА Марс Експрес“ пронајде траги на вода, но научниците сметаа дека тоа не е доволен доказ дека во минатото тука имало водни површини. Сега, леталото „Орбитер“ на НАСА пронајде течни силикати во девет кратери во северниот дел на Марс.
Течните силикати се формираат во водно опкружување, што според научниците претставува доказ дека на Марс во минатото имало вода.
„Можеме да заклучиме дека пред повеќе од четири милијарди години Марс бил прекриен со вода“, изјави научникот од парискиот универзитет Џом Картер.
|
 |
User Blogs/MyBlog
Помрачување на Сонцето на јужната хемисфера
Мал број на жители од јужната хемисфера на Земјата утре ќе може да го следат помрачувањето на Сонцето. Природниот феномен ќе започне 1.931 километар североисточно од Нов Зеланд.
Сенката на Месечината ќе помине над Јужниот дел на Пацификот и ќе доведе до помрачување над Куковите и Велигденските острови, јужниот дел на Чиле и Аргентина.
Најголем дел од помрачувањето ќе биде над отворено море и ќе трае пет минути и 20 секунди.
Туристите кои сакаат до го гледаат помрачувањето на Сонцето од островите во близина на Тахити и Полинезија ќе треба да одвојат 5.000 долари, без вклучена авионска карта, а во помрачувањето ќе може да го следат три минути.
Помрачување на Сонцето се случува кога Месечината се наоѓа измеѓу Земјата и Сонцето, Месечината ја спречува светлоста од Сонцето да дојде до Земјата.
Минатата година забележано е најдолго помрачување на Сонцето во 21 век, а најдобро се гледаше над Азија. За да може овој феномен да се набљудува, треба да биде ведро небото.
|
 |
User Blogs/MyBlog
Земјата е помлада отколку што се верува
Земјата можеби е помлада и настанала трипати подоцна отколку што се сметаше досега, покажа новата анкета на научници од универзитетот Кембриџ.
Истражувачите пресметаа дека нашата планета најверојатно настанала по доста долго време од раѓањето на Сончевиот систем пред 4,567 милијарди години, отколку научниците веруваа досега, пренесе Бгнес.
Споредувајќи изотоп од земјената обвивка со изотоп од метеорити, геолози од универзитет Кембриџ дошле до заклучок дека Земјата ги достигнала сегашните димензии пред околу 4,467 милијарди години.
До сега научниците тврдеа дека процесот на создавање на нашата планета е траел 30 милиони години.
Според новата студија сепак, се верува дека Земјата настанала 100 милиони години подоцна, пренесе Бгнес.
Научниците, чие истражување е објавено во весникот „Nature Geoscience“, велат дека додека Земјата, најверојатно 60% од сегашниот износ го достигнала релативно брзо но, потоа процесот бил забавен.
Истражувачите го измериле нивото на изотопи формирани при создавањето на Земјата, правејќи нешто како геолошки часовник. Потоа нивоата изотоп на Земјата биле споредени со примероците земени од метеорити кои удриле во планетата во современата историја.
Овие метеорити се како временски капсули кои имаат ниво на изотопи, слични на оние од оригиналната материја кои се формирале при создавањето на Сончевиот систем.
Разликите во изотопните вредности на волфрам во земјината кора и оние земени од метеоритите им овозможиле на научниците да откријат пред колку време е формирана Земјата.
Така научниците пресметаа дека Земјата достигнала две третини од овој својата големина пред 10 до 40 милијарди години.
Потоа процесот на создавањето бил забавен и бил завршен по 70 милијарди години. Тоа значи дека нашата планета стара 4.467 милијарди година, доста помлада од тоа што до сега го сметаа научниците, а тоа е 4,537 милијарди години.
|
 |
User Blogs/MyBlog
Астероидите ја откриваат тајната на Сончевиот систем
Росета, роботски вселенски истражувачки брод кој Европската вселенска агенција го лансираше уште во 2004 за да снима астероиди во нашата најблиска вселена, овие денови го сними првиот и воедно најголем астероид во овој дел од вселената.
Лутетија, 134 километри долго вселенско тело со облик на компир, на кое бродот се приближил на 3.160 километри, со брзина од 15 километри во секунда.
Снимките кои се испратени на Земјата се со исклучително добар квалитет, а научниците велат дека ќе бидат потребни неколку недели пред да стигнат 400 фотографии и податоците од Росета на масата на Еса. Иако Лутетиа е откриена уште пред 150 години, долго време беше само светла точка на небото за тие кои ја набљудувале. Вака јасно може да се види само со помош на новата технологија.
Треба да потсетиме дека Росета е лансирана пред шест години, а се очекува на своето одредиште до кометата 67П/ Чуримов-Герасименко да стигне во 2014. Иако очекувањето е долго, научниците веруваат дека тоа ќе се исплати. Името го добила по хеленистичката ѕвезда од Росета, тројазична плоча која овозможува да се дешифрираат египетските хиероглифи.
И сондата Филае името го добива според една египетска енигма - тоа е име на остров во Нил каде е најден обелиск, клуч за разбирање на хиероглифи кој на Жан-Франсоа Шамполион му овозможи да ги дешифрира. Шамполион е француски научник, филолог и ориенталист, татко на модерната египтологија.
Поради оддалеченоста од Земјата од околу 454 милиони километри сигналот од Росета патувал 25 минути, а средбата со Лутетија за Европската вселенска агенција беше толку важна што во исто време со Росета кон астероидот беше завртен и вселенскиот телескоп Херсчел, за да можат да се споредат податоците од двата телескопи.
Да потсетиме дека Лутетија, која името го добила по едно париско предградие, од својот париски балкон ја открил сликарот Херман Голдшмит со телескоп кој го купил од пари заработени на портретот на Галилео Галилеј во 1852 година.
На својот долг пат Росета ќе доживее многу промени на темпото - во средина на 2011 година ќе биде оддалечена од Земјата една милијарда километри, ќе влезе во хибернација пред да се разбуди на пролет 2014 година, непосредно пред средба со кометите.
Важната етапа на нејзината мисија, надлетувањето на астероидот Лутетија чија орбита се наоѓа меѓу Марс и Јупитер, беше спектакуларно успешна, сметаат од Еса, задоволни што се поминало без грешка на оддалеченост од 450 милиони километри од Земјата.
Од сите 400 фотографии на астероидот, првите снимки од Росета покажаа дека Лутетија веројатно е примитивен преживеан астероид од настанокот на сончевиот систем. Астероидите не се сите исти и меѓусебно се разликуваат и по големина и по состав, а нивната големина обично зависи од тоа каков состав имаат.
Според тоа што се знае до сега, Лутетија спаѓа во астероиди од типот Ц, со јаглеродни споеви. Други мерења наговестуваат дека Лутетија може да припаѓа на астероиди од типот М, во чиј состав доминираат минерали. Меѓутоа, повеќето астероиди од типот М се многу помали од Лутетија. Откритијата од блиску може да ја разјаснат таа дилема, но има многу други мистерии кои се однесуваат на настанокот на Сончевиот систем. Астероидите се важни бидејќи за разлика од планетите, тие најверојатно не еволуирале доволно од настанокот на Сончевиот систем пред 4,4 милијарди години, за разлика од Земјата, Венера и Марс.
На својот долг пат Росета три пати пролетала покрај Земјата, еднаш покрај Марс во 2008 година заедно со астероидот 2867 Штеинс, за да дојде до кометите и потоа во 2015 година ќе се насочи кон Сонцето и така ќе го склопат мозаикот од настанокот на Сончевиот систем. Составот од кој планетите се создадени во Сончевиот систем сеуште не е откриен во целост. Тој состав се разликува од гасот и зрната прашина во телата кои се кршливи и се протегаат далеку со километри.
Во внатрешноста на Сончевиот систем се наоѓаат астероиди, кршливи, неправилно обликувани тела кои се остатоци од настанатите планети. Помали парчиња од камења летаат во Сончевиот систем и тие спаѓаат во група на опасни вселенски тела кои можат да ја уништат човечката цивилизација. Можат да бидат ситни како зрно песок или можат да бидат големи како планина, па дури и уште поголеми. Најголем меѓу астероидите е Церес, кој има пречник 940 километри.
Астероидите можат да претставуваат голема опасност за Земјата, летаат со голема брзина и можат да бидат многу опасни. Доказот за тоа најдобро се гледа на Месечината, таа е полна со кратери кои настанале од удари на астероиди. Примери за удари на астероиди на Земјата има во Аризона, каде астероид со пречник од 40 метри ја погоди површината на Земјата. Како последица од тој удар се создаде голем кратер. Потоа, исто така како последица од удар на други астероиди на површината на Земјата, постојат големи кратери видливи од вселената во Сибир и Саудиска Арабија. Повеќето астероиди се наоѓаат во ѕвездениот појас, во подрачјето меѓу орбитите на Марс и Јупитер.
|
 |
User Blogs/MyBlog
Никола Тесла - ум кој ја виде иднината
Од Белата куќа преку Филаделфија се до Холивуд, Америка од петокот до неделата беа во знакот на 154-годишнината од раѓањето на српскиот генијалец Никола Тесла.
Тесла кој толку го промени светот, го здогледал на 10 јули 1856 година во личкото село Смилјан крај Госпиќ. Во САД ќе биде организирана конференција, изложби, предавања, а сето тоа го даде претседателот Барак Обама.
Тој на предавањето на студентите на Американскиот универзитет во Вашингтон ја повика нацијата, но и целиот свет да го слават името и делото на големиот научник.
Обама го вброи Тесла меѓу луѓето кои помогнаа да се изгради Америка заедно со Ајнштајн, Ендрју Карнеги и сооснивачот „Гугл“ Сергеј Брин. А токму Брин и неговиот „колега“ Лери Пејџ се едни од најголемите почитувачи на нашиот пронаоѓач по кого и дадоа име на компанијата за производство на електрични автомобили „Тесла моторс“...
- Изјавата на претседателот Барак Обама дојде во најубавиот момент, кога ние во Филаделфија се подготвуваме три дена од 9 до 11 јули да го славиме роденденот на Никола Тесла, рече Никола Лончар, роден Земунец и челник на Фондацијата „Никола Тесла“ во САД. „Ќе одржиме голема парада во центарот на градот, потоа меѓународна конференција посветена на „чистата енергија“ на која ќе присуствуваат иноватори од цела земја. Подготвена е и изложба за Тесла која ни доаѓа од Белград.
Градоначалникот на Филаделфија одлучи прославата за роденденот на Никола Тесла да се одржи и во градската библиотека во централното фоаје на градската куќа и на улиците на градот во која се наоѓа српската фондација.
Гениалецот од Смиљан, кој внесе револуција со своето откритие на полето на електромагнетизмот, електричната енергија, но и радиото и рендгенот, дури последните години во Америка го добива местото кое му припаѓа. Неговата слава ја пренесуваат познати научници, професори, но и „обични“ луѓе, компјутерски игри и холивудски хитови. Сега со право на Тесла му се препишуваат и „видеото“, мобилните телефони, безжичниот Интернет...
„Волстрит џурнал“ забележа дека младата генерација научници, Тесла го имаат поставено степен над лутиот ривал Томас Едисон, поради кој Србинот ја одби и Нобеловата награда.
А Никола, вистина беше далеку пред своето време. За себе зборуваше дека не е иноватор, туку дека само открива работи кои се во природата околу нас. Од неговите белешки се гледа дека го изучувал рендгенот и ласерот, една година пред официјално да се откриени. Предложувал пренос на електрицитетот низ повеќе слоеви на атмосферата.
Новиот филм кој ќе се занимава со Тесла (после остварувањето „Престиж“ во кој го глумеше Дејвид Боуви) „Ученикот на волшебникот“, ќе се појави на 14 јули, а главниот актер Никола Кејџ откри во едно интервју дека цел тим бил придвижуван од магијата на Никола Тесла.
- Филмот го завршивме минатата година, токму на роденденот на Тесла, а неговата премиера ќе биде некој ден после, објаснува „оскаровецот“. - Дознав дека сум роден истиот ден кога Тесла починал, па можеби и затоа отидов во хотелот „Њујоркер“ да преноќам во собата во која починал, не би ли го повикал неговиот дух... Тесла беше чудо.
Музејот на Никола Тесла соопшти дека по тој повод на одбележување на годишницата на раѓањето на истакнатиот научник ќе им приреди на посетителите во сабота на 10 јули бесплатен влез во таа единствена институција.
Разгледувањето постојаната поставка под слоганот „Секоја година е Тесла“ ќе биде овозможено во продолжен термин од 10 до 18 часот. Музејот, исто така, ќе биде отворен и во понеделник 12 јули (неработен ден) бидејќи во недела се завршува фестивалот „Егзит“ чии посетители претходните години во голем број ја посетувале таа институција.
|
 |
User Blogs/MyBlog
Пронајден фосил од милионски стар диносаурус
Бразилските палеонтолози пронајдоа нецелосен фосил од бестрашен предатор кој шетал по земјата уште пред диносаурусите. Чудовиштето долго 6,7 метри, наречено Prestosuchus chiniquensis, живеело пред 238 милиони години и припаѓало на посебна фамилија на рептили со дебел скалп и остри заби.
Фосилот на суштеството е пронајден од страна на тим научници од Lutheran универзитетот од Бразил, во градот Дона Франциска 257 километри од Порто Алегре.
-Ова е нешто не го очекувавме –квалитетот на зачувувањето и големината на фосилите се сензационални, вели професор Да Силва.
Според него станува збор за чудесни предатори и откривањето на овие коски многу ќе помогне во попрецизното реконструирање на животните како и на нивниот начин на движење.
Инаку остатоците се пронајдени во седиментална карпена формација, која пред милиони години била езеро.
|
 |
User Blogs/MyBlog
Гепардот ја предаде титулата
Досега беше општо прифатено дека гепардот е најбрзото животно на светот. Меѓутоа, истражувачите од техничкиот универзитет во Данска дошле до изненадувачко откритие дека оваа „титула“ треба да им се даде на еден вид лушпари чија должина не е поголема од еден до два милиметри.
Копеподите се лушпари кои живеат како во морска, така и во слатка вода. Научниците од универзитетот во Данска анализирале низ видео снимки на кои се гледа како овие мали планктонски животни скокаат со спектакуларна брзина.
За само една секунда копеподите минуваат растојание кое одговара на неколку стотици пати поголема должина на нивното тело. Тие се движат со брзина од околу три до шест километри на час, но гледано од агол на човечките размери, резултатите се многу поимпресивни.
Овие лушпари кои имаат четири пара нозе, се движат во скокови. Имајќи го предвид отпорот на водата, која е нивна природна средина, мускулите на копеподите се десет пати посилни од мускулите на сите останати животни, тврдат научниците.
|
Page 1 of 481
Powered by AlphaContent 4.0.16 © 2005-2010 - All rights reserved